Orman Meyveli Brownie

Orman meyveli brownie'yi ilk denediğimde aklımda hep klasik brownie'nin yoğun, ağır tatlılığı vardı. Ama içine attığım orman meyveleri her şeyi değiştirdi. Bitter ve sütlü çikolatanın dengesi zaten kendi içinde bir denge kuruyor, 150 gram bitter 70 gram sütlü oranı fazla tatlı değil, fazla sert de değil bir sonuç veriyor. Meyveler ise bu dengeye ekşimsi bir ton katıyor, her ısırıkta çikolatanın koyu tadının arasına birden ekşi bir meyve geliyor. Kıvamı benim için en can alıcı nokta. Yumurta, şeker ve vanilinin köpüklenene kadar çırpılması hamura hafiflik veriyor, sonra çikolata-tereyağ karışımı eklenince bu hafiflik yoğunlukla buluşuyor. Un miktarı az, bu yüzden brownie ağır bir kek gibi değil, ortası biraz sulu kalan, kenarları toparlanmış bir doku alıyor. Ben bunu hep kürdan testiyle takip ediyorum, tam kuru çıkması aslında istediğim şey değil, hafif nemli çıkması brownie'nin karakterini koruyor. Meyvelerin dondurulmuş ya da taze olması da sonucu değiştiriyor. Dondurulmuş kullandığımda mutlaka önce çözdürüp suyunu süzüyorum, aksi halde hamur sulanıyor ve pişme süresi uzuyor. Taze meyve varsa iş daha kolay, direkt hamura gömmek yetiyor. Sekiz malzemeyle yapılabilen bir tarif olması da benim için önemli bir artı. Elimde her zaman bulunan şeyler: yumurta, şeker, tereyağ, çikolata, un, vanilin. Tek değişken orman meyveleri, mevsimine göre taze ya da dondurulmuş kullanmak mümkün. Servis şekli de tadı belirliyor. Sıcakken dilimlemek yerine oda sıcaklığında soğumasını bekliyorum, o zaman dilimler dağılmadan kesiliyor. Üzerine dondurma koyduğumda sıcak-soğuk kontrastı çikolatanın yoğunluğunu hafifletiyor, çırpılmış kremayla ise daha sade bir tat çıkıyor ortaya. Bu brownie'yi klasik versiyonlardan ayıran şey, çikolatanın ağırlığını meyvenin ekşiliğiyle dengelemesi. Ne sadece tatlı, ne sadece ekşi, ikisi bir arada ilerliyor. Bence bu yüzden hem çikolata sevenler hem de daha hafif bir tatlı arayanlar için ortak bir noktada buluşuyor.